شعر پلاستیک
اسماعیل نوری علاء فعال ترین مدافع شعر موج نو، برای اولین بار پیشنهاد ((واحد شعری))را در سال 51 در مجله فردوسی ارائه کرد. واحد شعر یحداقل لازم برای حیات شعر می باشد مثل سلول که حداقل لازم برای حیات می باشد. نوری علاء نام شعرک را برای واحد شعری پیشنهاد کرد.به نظر نوری علاءشعر شاعران بزرگ،مجموعه ی منظم و ساختمان یافته ی این شعرک هاست. در سال 52 نام شعر تجسمی یا پلاستیک را بریا این نوع شعر برگزید. نوری علاء شعر پلاستیک را شعر دهه پنجاه می داند و آن را شعری معرفی می کند که روشن بودن بیان وپرهیز از ابهام نامفهوم، قدرت بیان و پالودگی زبان را از شعر نیمائی و تصویری بودن زبان و آزاد بودن ذهن خلاق را از شعر نو به ارث برده است
از شاعران تجسمی می توان از نصیر نصیری،طاهره باره ئی،راحا محمد سینا و فریدون فریاد نام برد.
آرام/_مثل پرنده ای ، از تخم_/سرزد/سرزدو/گیسو/ پریشان کرد / گلی رویاند / مرا خندید / گفت : باز که پنجره را باز کرده ای /و خون سپید شب را می نگری! / گفتم: نه / نه / انسانی را در کوچه منتظرم / تا اب تبرک را / برعبورگاه گامش / بپاشم، / انسانی که زیر نگاه مشوشم / کوچه های نکبت را / با سلام / بگذرد!
((آواز شبانه آواز درد _ نصیر نصیری))